W Parkach Narodowych Zion i Bryce

Tablice wjazdowe parków Kanion Bryce oraz Zion.

Kiedy byliśmy w Reno, podczas jednej z wielu rozmów Bill zapytał nas, które Parki Narodowe planujemy zobaczyć. Wymieniliśmy więc Yosemite, Dolinę Śmierci, Sekwoje, Wielki Kanion… „A do Zion i Bryce się wybieracie? Bo szczerze powiedziawszy, Zion zrobił na mnie większe wrażenie niż Wielki Kanion.” Popatrzyliśmy na mapę – to przecież nie aż tak daleko i moglibyśmy zaplanować trasę uwzględniając również te dwa Parki Narodowe. To był bardzo dobry plan, bo kiedy dotarliśmy na miejsce jednogłośnie stwierdziliśmy, że Bryce i Zion to jedne z najpiękniejszych miejsc jakie widzieliśmy.

Park Narodowy Zion

Zion był czwartym Parkiem Narodowym w Stanach Zjednoczonych, który odwiedziliśmy. Zlokalizowany w południowo-zachodniej części stanu Utah park zachwyca niezwykłymi krajobrazami. Mimo iż rejon ten początkowo nazwany był Narodowym Monumentem Mukuntuweap, przy przekształceniu go na Park Narodowy zmieniono nazwę na Zion, co tłumaczyć można jako Syjon. Tak właśnie nazywali park przybyli tu w 1858 roku osadnicy mormońscy zachwyceni niemal rajski widokami.

Widok na dolinę parku Zion ze szlaku prowadzącego na Lądowisko Aniołów.
Widok na dolinę.

Park jest niezwykle malowniczy i znaleźć w nim można wiele różnorodnych skalnych rzeźb stworzonych przez naturę. Najbardziej spektakularne widoki podziwiać można w Kanionie Zion. Głęboki na 800 metrów wąwóz wyrzeźbiony został przez niepozorną Rzekę Dziewiczą. Niezwykłe kolory formacji skalnych są skutkiem ponad 150 milionów lat odkładania się warstwami osadów różnego pochodzenia. Największe wrażenie na nas zrobił Kanion oglądany z poziomu Podestu Aniołów (Angels Landing).

Szlak na Podest Aniołów.
Szlak na Podest Aniołów.

Ten około 4 kilometrowy szlak bezapelacyjnie możemy nazwać najbardziej malowniczą i najciekawszą trasą górską, jaką do tej pory przeszliśmy. Pierwsze 3 kilometry prowadzą dość stromo w górę, jednak niemal w całości po wygodnej, utwardzonej ścieżce. Ostatni fragment trasy należy jedynie do osób, które nie mają lęku wysokości i nie boją się wspinaczki z łańcuchami. Chwila strachu warta jest jednak niesamowitego widoku całej doliny, którą podziwiać można na szczycie Podestu Aniołów.

Widok na Rzekę Dziewiczą z Podestu Aniołów.
Widok na Rzekę Dziewiczą z Podestu Aniołów.

Co ciekawe, krajobraz Parku Narodowego Zion fascynuje i onieśmiela swoim ogromem i kolorytem każdego, kto zdecyduje się tutaj przyjechać. Pierwsi odkrywcy, którzy eksplorowali park, zafascynowani jego pięknem nadali poszczególnym fragmentom Zion majestatyczne nazwy.

Widok na dolinę ze szczytu Podestu Aniołów.
Widok na dolinę ze szczytu Podestu Aniołów.

Wśród nich wymienić można Podest Aniołów (Angels Landing), Wąwóz Rzeki Dziewiczej (Virgin Rivers Narrows),  Trzech Patriarchów:­ Abraham, Izaak, Jakub (The Three Patriarchs), Wielki Biały Tron (Great White Throne), Świątynia Sinawavy (Temple of Sinawava), Kanion z przeprawami wpław (Subway), Punkt Obserwacyjny (Observation’s Point), Szmaragdowe Stawy (Emerald Pools).

Widok z kanionu Narrows Rzeki Dziewiczej.
Widok z kanionu Narrows Rzeki Dziewiczej.

Kilka z tych miejsc również i nam udało się zobaczyć. Drugą wyjątkową trasą, którą przeszliśmy w Kanionie Zion, był Wąwóz Rzeki Dziewiczej. Szlak prowadzi dosłownie rzeką Dziewiczą, która jak na prawdziwą górską rzekę przystało jest zdecydowanie zimna – nawet latem. Ponieważ nie zaopatrzyliśmy się w wodoodporne buty, już po pierwszych 5 minutach dokładnie czuliśmy, jak chłodna jest woda w rzece.

Widok z kanionu Narrows Rzeki Dziewiczej.
Widok z kanionu Narrows Rzeki Dziewiczej.

Nie miało to jednak znaczenia. Widok wysokich ścian kanionu, które coraz szczelniej otaczają koryto rzeki, zdecydowanie wart był tych kilku godzin w zimnej wodzie i niemal tygodnia suszenia butów.

Park Narodowy Bryce

Czy istnieje taki moment, kiedy niesamowite widoki przestają robić na człowieku wrażenie? Na pewno nie w Parku Narodowym Kanionu Bryce, który zlokalizowany jest w południowo-zachodniej części stanu Utah. Wysokie skały w kolorach białym, pomarańczowym, czerwonym i najróżniejszych mieszankach tych kolorów, gwarantują widoki zapierające dech w piersiach od samego początku do końca wizyty w parku.

Widok na Ogrody Królowej.
Widok na Ogrody Królowej.

Zdecydowanie najpiękniejsze krajobrazy podziwiać można w Kanionie Bryce, który w zasadzie kanionem jest jedynie z nazwy. Patrząc na Wielki Kanion, Kanion rzeki Dziewiczej w Zion czy wiele innych, nieodłącznym elementem krajobrazu kanionu jest rzeka, która ten kanion wyrzeźbiła.

Panorama z punktu widokowego Bryce.
Panorama z punktu widokowego Bryce.

W Parku Narodowym Bryce charakterystyczne kształty skał wytworzone zostały nie przez rzekę, a przez erozję wewnętrzną skał. Woda, która wpływa w szczeliny skalne, na skutek znacznych wahań temperatury w ciągu doby (szczególnie w okresie od października do kwietnia, kiedy temperatura w nocy spada poniżej 0 °C) zwiększa swoją objętość. Ciągłe zamarzanie i rozmrażanie wody powoduje kruszenie się wapiennych skał tworzących kanion Bryce.

Widok z Punktu Wschodzącego Słońca.
Widok z Punktu Wschodzącego Słońca.

Drugą ciekawostką, którą można powiedzieć o Parku Narodowym Kanionu Bryce, jest skąd wziął swoją nazwę. Początkowo, Indianie zamieszkujący te tereny nazywali kanion Angka-­ku-­wass-­a-­wits, co oznacza „Twarze pomalowane na czerwono”. Wzięło się to z legendy o duchach przyjmujących postać ludzi, zamieszkujących niegdyś kanion, których Bóg Kojot przemienił w skały za ich złe uczynki.

Panorama z punktu widokowego Bryce.
Panorama z punktu widokowego Bryce.

Od początku lat 1870 w rejony te zaczęli przybywać osadnicy europejscy. W roku 1875 roku przybył Ebenezer Bryce wraz z rodziną i osiedlił się niedaleko rzeki. Wybudował on kilkukilometrowy kanał irygacyjny oraz drogę, która kończyła się na krawędzi kanionu, by mieć lepszy dostęp do okolicznych lasów. Choć Ebenezer Bryce w 1880 roku wyprowadził się do Arizony, mieszkańcy okolicznych wiosek nadal nazywali kanion imieniem Bryce’a. 5 lat i trochę pracy wystarczyło, żeby jego imieniem nazwany został jeden z najpiękniejszych kanionów, które do tej pory udało nam się zobaczyć.

Szlak przez Ogrody Królowej.
Szlak przez Ogrody Królowej.

W Kanionie Bryce jest kilka rewelacyjnych punktów widokowych, z których podziwiać można niesamowitą panoramę okolicy. Wśród nich wymienić można m.in. Bryce Point, Punkt Zachodzącego Słońca (Sunset Point) czy Punkt Wschodzącego Słońca (Sunrise Point). My jednak zdecydowanie polecamy przejść się jednym ze szlaków i pozwolić sobie na dłuższą chwilę zachwytu nad tym niesamowitym miejscem. Jedną z najbardziej popularnych tras jest Szlak Ogrodów Królowej.

Kanion Bryce.
Kanion Bryce.

Schodząc koło punktu widokowego Sunrise przez około 2-3 godziny spaceruje się pomiędzy mierzącymi od 1,5 do 45 metrów wysokości niesamowitymi skałami, by wyjść na szczyt kanionu szlakiem Navajo Loop tuż przy punkcie widokowym Sunset. Trasa nie jest trudna ani wymagająca, ale pozostawia po sobie rewelacyjne wrażenie, które pozostanie nam w pamięci na bardzo długo.

Przydatne informacje:

  • Mimo iż o tym już było, to jednak przypomnimy – Jeżeli planujecie wycieczkę po Parkach Narodowych w Stanach Zjednoczonych i chcecie odwiedzić więcej niż trzy z nich, zdecydowanie kupcie Annual Pass. Jest to bilet wstępu do ponad 2000 państwowych „miejsc rekreacji” takich jak Parki Narodowe i Krajobrazowe, lasy, wydmy, kratery i wiele innych. Annual Pass kosztuje 80USD, jest ważny przez rok od daty wydania i można go kupić niemal w każdym Parku Narodowym oraz w miejscach informacji turystycznej. Karta podpisywana jest imiennie, jednak zapewnia dostęp do danej rekreacji wszystkim osobom podróżującym w jednym samochodzie z właścicielem karty.
  • W zależności od rodzaju środku transportu, którym się poruszacie, koszt 7-dniowego biletu wstępu do Parku Narodowego Zion kosztuje 15USD (na pieszo, rowerem lub konno), 25USD (motocyklem) i 30USD (samochodem). Szczegółowe informacje na temat opłat znajdziecie tutaj.
  • Podobnie jak w Zion 7-dniowy bilet wstępu do Parku Narodowego Bryce kosztuje 15USD (na pieszo, rowerem lub konno), 25USD (motocyclem) i 30USD (samochodem). Szczegółowe informacje na temat opłat znajdziecie tutaj.
  • Oficjalne mapy Parku Narodowego Zion znaleźć możecie na stronie Parku.
  • Oficjalną mapę Parku Narodowego Bryce znaleźć możecie na stronie Parku.
  • W okresie od marca do października w Parku Narodowym Zion zamknięta dla ruchu samochodowego jest główna droga w kanionie. Turystów pomiędzy poszczególnymi przystankami w dolinie rozwożą darmowe busy, kursujące co kilka minut. Samochód najlepiej zostawić na parkingach przy Informacji Turystycznej, Muzeum lub przed wjazdem do Parku, z którego również kursują darmowe busy na teren Parku.

Wideo

Galeria


  • ZofiaKorcz

    Gratuluję wejścia na Angels Landing! Ja nie dałam rady niestety, te łańcuchy mnie przerażały. Inna sprawa, że akurat było strasznie mokro i ślisko i na dodatek kolejna burza nadciągała.

    A Zion jest moim ulubionym parkiem :). Zazdroszczę, że mieliście tam więcej czasu niż ja.

    • W takich warunkach to się zupełnie nie dziwimy, że nie ryzykowałaś. W słoneczny dzień przy dobrej pogodzie potrafi ten szlak co niektórych wystraszyć, a co dopiero, gdy jest mokro i ślisko.

      Masz więc pretekst, żeby jeszcze raz tam pojechać 🙂

      • ZofiaKorcz

        `W takich warunkach to się zupełnie nie dziwimy, że nie ryzykowałaś. W słoneczny dzień przy dobrej pogodzie potrafi ten szlak co niektórych wystraszyć, a co dopiero, gdy jest mokro i ślisko.`

        Też tak sobie tłumaczę ;). Aczkolwiek ja naprawdę mam dużego stracha i nie wiem czy w ładną pogodę podeszłabym wyżej.

        A do USA na pewno chcę wrócić. Chociażby po to by zobaczyć Antelope Canyon, Canyonlands czy Yellowstone. No i dłużej pobyć w tych miejscach, które ledwo `liznęłam`.

Menu