W Parkach Narodowych Yosemite, Sekwoi i Doliny Śmierci

Tablice graniczne Parków Narodowych Yosemite, Sekwoi i Doliny Śmierci.

Ciekawe i pełne życia miasta to tylko jedno z wielu niesamowitych obliczy Stanów Zjednoczonych. Będąc w USA nie moglibyśmy minąć zupełnie obojętnie wyjątkowo bogatej i różnorodnej przyrody. Dlatego też na koniec naszego pobytu w San Francisco wypożyczyliśmy samochód i udaliśmy się w dwutygodniową podróż po czterech stanach, żeby zachwycić się pięknem przyrody. Dziś zapraszamy Was do Parków Narodowych: Yosemite, Sekwoi i Doliny Śmierci.

Park Narodowy Yosemite

Yosemite jest jednym z najbardziej znanych i popularnych Parków Narodowych w USA. Około 95% powierzchni Parku, która zajmuje ponad 3000 km2, jest zupełnie nienaruszone działalnością człowieka. Zróżnicowane trasy dla miłośników chodzenia po górach, piękne punkty widokowe, doliny dostępne dla rowerzystów czy gęste lasy, w których żyją najróżniejsze gatunki zwierząt – to wszystko można wymienić jako kilka przykładowych powodów, dla których każdego roku Park odwiedza ponad 3,6 miliona turystów.

Zdjęcie skał w Dolinie Yosemite.
Dolina Yosemite

Do najczęściej odwiedzanych miejsc niewątpliwie należy Dolina Yosemite, najbardziej znana ze względu na granitowe urwiska, czyste potoki i wyjątkowo malownicze krajobrazy. W samej Dolinie na szczególną uwagę zasługują:

Tunnel View, który jest zdecydowanie jednym z najbardziej popularnych widoków w całym Parku Yosemite. Podziwiać stąd można górę El Captain, wodospad Ślubny Welon (Bridalviel Fall) oraz najsłynniejszy szczyt w Parku, czyli Half Dome.

Widok z punktu widokowego Tunnel View w Parku Narodowym Yosemite.
Tunnel View

Wodospady, które można znaleźć w wielu różnych miejscach w całej Dolinie. Jedne podziwiać można spacerując po Dolinie, do innych prowadzą malowniczo poprowadzone trasy. Niestety panująca obecnie wielka susza w stanie Kalifornia ma znaczny wpływ na ilość wody w potokach i wodospadach w Parku. Dlatego też najlepszym okresem do zobaczenia wodospadów w Yosemite będzie okres od marca do maja, po roztopach zimowych. Pod koniec lata niektóre wodospady mogą być zupełnie wyschnięte.

 

Wodospad Nevada w parku Narodowym Yosemite.
Wodospad Nevada

Glacier Point – to miejsce, z którego rozciąga się niesamowity widok na bardzo rozległy obszar Parku Narodowego Yosemite, w tym na całą Dolinę Yosemite wraz z wodospadami Yosemite, Nevada i Vernal oraz górującym nad Doliną najwyższym Half Dome.

Glacier Point w Parku Narodowym Yosemite.
Glacier Point

Dla miłośników wspinaczek górskich również znajdzie się tutaj wiele tras o zróżnicowanym stopniu trudności. Przyznać jednak trzeba, że chyba największą popularnością cieszy się trasa na Half Dome, który do 1875 roku uważany był za szczyt “absolutnie niedostępny”. Mierzący blisko 2700 m.n.p.m. szczyt góruje ponad Doliną Yosemite. Wymagająca trasa o długości 13,7 km w ostatnim fragmencie szlaku prowadzi bardzo stromą ścianą wschodnią, na której dla ułatwienia wspinaczki zamocowano metalowe liny, przytwierdzone do skały za pomocą stalowych kotew.

Dawid na szlaku w Dolinie Yosemite. W tle widać kamienne schody i wodospad Vernal.
Na szlaku w Dolinie Yosemite

Naszym planem było wykonanie części tej trasy, około 7,6 km, do Wodospadu Nevada. Po dotarciu na miejsce stwierdziliśmy, że nawet ta “łatwiejsza” część trasy na Half Dome jest dostatecznie męcząca.

Park Narodowy Sekwoi i Kanion Królów

Po Yosemite kolejnym na naszej liście był Park Narodowy Sekwoi wraz z Kanionem Królów. Ktoś mógłby powiedzieć – las jak las, tylko drzewa większe. No OK, ale pojedź sobie do tego lasu i stań przy „młodej”, 300-letniej Sekwoi i od razu zmienisz zdanie.

Patrycja na ścieżce rekreacyjnej w Lesie Gigantów w Parku Narodowym Sekwoi.
Spacer Lasem Gigantów

Sekwoje to jedne z najwyższych, największych i najdłużej żyjących drzew na Ziemi. Najwyższy z nich, Hyperion, ma wysokość 115,5 m i wraz z 4 innymi drzewami znajdującymi się na liście 10 najwyższych na Świecie, rośnie w Parku Narodowym Redwood w północnej Kaliforni. Dokładna lokalizacja Hyperiona, a także pozostałych 9 najwyższych drzew świata, trzymana jest w tajemnicy. Nie jest natomiast tajemnicą miejsce, w którym rośnie największe drzewo na Świecie. Generał Sherman, bo o nim mowa, rośnie w Parku Narodowym Sekwoi. Mierzy „zaledwie” 84 metry, jednak jego waga szacowana jest w przedziale od 1200 do 2000 ton, a obwód przy podstawie wynosi 31 metrów. Jego wiek szacuje się na około 2300-2700 lat.

Park Narodowy Sekwoi, który był drugim po Yellowstone Parkiem Narodowym utworzonym na terenie USA, to jedyne miejsce na świecie, w którym Sekwoje Olbrzymie rosną naturalnie.

Co ciekawe, drzewa te są bardzo odporne na działanie różnego rodzaju insektów czy grzybów, a gruba kora zabezpiecza je przed działaniem ognia. Dzięki temu sekwoje mogą żyć 2000 – 3000 lat lub nawet więcej pod warunkiem, że się nie przewrócą. Powalenie jest najczęstszą przyczyną zakończenia żywota tych olbrzymich drzew. W przewróconej sekwoi natomiast łatwiej jest wyciąć dziurę, niż usunąć całe drzewo. W Parku Narodowym Sekwoi znaleźć można kilka „tuneli” wydrążonych w powalonych drzewach, niektóre nawet wielkości samochodu.

Dawid stojący pomiędzy bliźniaczymi sekwojami w Parku Narodowym Sekwoi.
Bliźniacze sekwoje

Z innych ciekawostek dotyczących Sekwoi warto wspomnieć o działaniu ognia na drzewo. W normalnym lesie pożar to tragedia, ale dla sekwoi ogień jest pożyteczny. Szyszki mamutowców z zamkniętymi łuskami mogą wisieć na drzewie wiele lat. Część z nich otwierają wiewiórki, jednak dopiero ciepło pożaru powoduje, że szyszki osuszają się, otwierają i nasiona spadają na ziemię. Same sekwoje są na ogień odporne, więc nic groźnego im się nie dzieje, natomiast okoliczne niższe drzewa i krzewy po spaleniu i przysypaniu nasion są dla nich świetnym nawozem. Gdy jednak nie ma w lesie pożaru przez zbyt długi czas, sekwoja, dzięki żywicy skupiającej promienie słoneczne, potrafi dokonać częściowego samospalenia – czasem nadpalając jedynie korę, a czasem wypalając potężną część podstawy drzewa. Efekt takiego samozapłonu bywa imponujący – niekiedy można przejść pod drzewem w naturalnie wypalonym tunelu lub stanąć w środku pnia i spojrzeć wysoko w górę na opalone wnętrze drzewa.

Z miejsc wartych zobaczenia w Parku Narodowym Sekwoi polecamy:

Zobaczenie drzew Generał Sherman (największe drzewo na Świecie) oraz Generał Grant (drugie największe drzewo na świecie) wraz z trasami spacerowymi przygotowanymi w okolicach obu drzew.

Patrycja i Dawid stojący pod sekwoją - General Sherman Tree.
Drzewo Generała Shermana

Trasę spacerową od Generała Shermana, przez cały „Generalski” las aż do łąki Crescent Meadow. 2-3 godziny spędzone w lesie niesamowitych drzew, pomiędzy którymi poczuć się można jak krasnoludek. Trasa kończy się przy małej łące otoczonej ze wszystkich stron potężnymi Sekwojami, na której bardzo często zobaczyć można niedźwiedzie czarne.

Łąka Crescent Meadow
Łąka Crescent Meadow

Tunnel Log, czyli tunel dla samochodów wydrążony w przewróconej Sekwoi. Tunel ma wymiary 2,4 m wysokości i 5,2 m szerokości, wykonany został w 1937 roku i nadal wygląda idealnie.

Tunnel Log - tunel wykonany w powalonej sekwoi.
Tunnel Log

Moro Rock to jedno z naszych ulubionych miejsc w Parku Narodowym Sekwoi. Granitowa skała znajduje się niedaleko Lasu Gigantów i Łąki Crescent Meadow. Na szczyt prowadzi krótka (choć nieco intensywna) trasa złożona z 400 kamiennych stopni. Ze szczytu rozciąga się nieprawdopodobny widok na Park i znajdujące się w oddali pasma górskie, który zapiera dech w piersi.

Panorama okolicy oglądana z Moro Rock w Parku Narodowym Sekwoi.
Moro Rock

Park Narodowy Doliny Śmierci

Mieszkając przez 6 miesięcy na południu Hiszpanii czasem mówiliśmy, że jest nam gorąco…  Pierwszych kilka minut spędzonych poza samochodem w Dolinie Śmierci wystarczyło, żebyśmy zatęsknili za Hiszpanią. Pod koniec września w temperatura w Parku Narodowym Doliny Śmierci w ciągu dnia wynosiła około 45°C, w nocy spadając jedynie o kilka stopni, do 38°C. Noc na kempingu w Dolinie była jedną z najbardziej męczących od początku naszej podróży.

Dolina Śmierci to jedno z najgorętszych miejsc na Ziemi. Rekordową dla tego miejsca temperaturę, wynoszącą 56,7°C, zanotowano w 1913 roku, każdego roku jednak temperatura powietrza w ciągu letniego dnia osiąga około 50°C. Z tego właśnie względu władze Parku nie zalecają wybierania się na trasy trekingowe po Dolinie Śmierci w okresie letnim. Jeżeli jednak zdecydujemy się na taką wspinaczkę, najlepiej by ukończyć ją przed godziną 10:00, nim temperatura zacznie osiągać swoją maksymalną wartość w ciągu dnia.

Niesamowity krajobraz Parku w 98% składa się z terenów zupełnie dzikich, nienaruszonych przez działalność człowieka. Co więc warto zobaczyć w Dolinie Śmierci?

W Dolinie Śmierci znajduje się najniżej położony punkt w Ameryce i na całej półkuli zachodniej. Badwater, bo o nim mowa, położony jest na wysokości -86 m.p.p.m. Naturalne jezioro o wymiarach 12 km x 8 km, znajdujące się w tym miejscu, jest najszybciej wysychającym zbiornikiem wodnym Stanach Zjednoczonych, dlatego zwykle powierzchnia jeziora jest znacznie mniejsza. Dno Doliny w tym miejscu jest pokryte regularnymi sześciokątnymi płatami solnymi.

Basen wodny Badwater w Parku Narodowym Doliny Śmierci.
Badwater

Rozległe Wydmy, czyli Mesquite Flat Sand Dunes, otoczone ze wszystkich stron przez góry, podziwiać można w północnej części Doliny Śmierci. Niezwykły charakter wydm to niesamowicie żółty piasek, tworzący wzniesienia wysokości 180 m, a nawet 210 m nad poziomem terenu. Ten charakterystyczny pustynny krajobraz wielokrotnie wykorzystywany był w wielu filmach, w tym m.in. w Gwiezdnych Wojnach.

Wydmy w Parku Narodowym Doliny Śmierci.
Wydmy, czyli Mesquite Flat Sand Dunes

Devil’s Golf Course to niezwykłe miejsce. Kilkunastocentymetrowe bryły powstałe z mieszaniny ziemi i soli, posiadające niezwykle twarde i ostre krawędzie, pokrywają znaczny fragment dna Doliny Śmierci. Swoją nazwę zawdzięcza powiedzeniu, że „na takim polu tylko sam diabeł mógłby grać w golfa.”

Dawid stojący pomiędzy solnymi bryłami na Devil's Golf Course w Parku Narodowym Doliny Śmierci.
Devil’s Golf Course

Artist’s Drive to malownicza trasa samochodowa prowadząca wzdłuż pasma Gór Czarnych,w miejscu, w którym skały odznaczają się niezwykłymi barwami. Artist’s  Palette natomiast to miejsce, w którym kolorowe skały występują w największej ilości i największej różnorodności barw. Powstały one w wyniku zachodzącej w skałach reakcji utleniania różnych związków chemicznych. Barwa czerwona, różowa i żółta powstają w wyniku utleniania związków żelaza; barwa zielona powstaje w wyniku rozkładu łyszczyków (znane też pod nazwą ‚miki’ minerały z grupy krzemianów), natomiast fiolet powstaje dzięki manganowi.

Malownicza trasa samochodowa Artist's Drive w Dolinie Śmierci.
Droga Artist’s Drive

Zabriskie Point to punkt widokowy na bardzo ciekawe erozyjne formacje skalne powstałe na długo przed powstaniem Doliny Śmierci. Filozof Michel Foucault, podróżujący po Dolinie w 1975 r., opisał wizytę w Zabriskie Point jako największe doświadczenie w swoim życiu. Swoją nazwą Zabriskie Point upamiętnia osobę Christiana Brevoort Zabriskiego, który był biznesmenem i wiceprezesem największej firmy, która w czasach Kalifornijskiej Gorączki Złota pozyskiwała z Doliny Śmierci boraks (nieorganiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu borowego, stosowany np. do wytwarzania pereł boraksowych, jako środek ułatwiający lutowanie, a w przemyśle wykorzystywany do produkcji szkła i szkliw).

Patrycja i Dawid siedzą oparci plecami o siebie, w tle widok na skały w miejscu Zabriskie point w Dolinie Śmierci.
Zabriskie Point

Kanion Naturalnego Mostu to jedna z dwóch tras trekingowych w Dolinie Śmierci, którą przeszliśmy. Położona około 6 km od Artist’s Drive trasa prowadzi wąskim kanionem, aż do naturalnego kamiennego mostu pomiędzy ścianami kanionu.

Patrycja siedząca na skale w kanionie naturalnego mostu. W tle widać kamienny most rozparty nad ścianami kanionu.
W Kanionie Naturalnego Mostu

Drugim miejscem, w którym poszliśmy na krótki treking był Kanion Mozaikowy. Cała trasa liczy 15 km, jednak było zbyt gorąco, byśmy próbowali pokonać choćby jej połowę. Ściany kanionu Mozaikowego pokryte są mozaiką różowych, białych, brązowych i czarnych skał. Na pewno zdecydowanie bardziej efektownie wyglądałyby po lekkim deszczu, jednak nie mogliśmy na to liczyć.

Kanion Mozaikowy w Parku Narodowym Doliny Śmierci.
Kanion Mozaikowy

Bardzo podobał nam się Krater Ubehebe. Jest to duży krater wulkaniczny o głębokości 237 metrów, znajdujący się w północnej części Parku Narodowego Doliny Śmierci. Jego wiek określany jest na ok. 2­7 tysięcy lat, a nazwa „ubehebe” oznacza „wielka dziura w skale”.

Krater Ubehebe w Parku narodowym Doliny Śmierci.
Krater Ubehebe

I miejsce, do którego nie udało nam się niestety dotrzeć, czyli Racetrack Playa. Ten niedostępny dla większości turystów fragment Doliny Śmierci (by tam dotrzeć trzeba mieć odpowiedni samochód) najbardziej znany jest dzięki „spacerującym” kamieniom. Mimo wielu prób wyjaśnienia w jaki sposób się przemieszczają, do tej pory nie znaleziono odpowiedzi na to pytanie. Kamienie poruszają się w różnych kierunkach po zupełnie płaskiej i spękanej powierzchni doliny raz na 2 lub 3 lata, pozostawiając za sobą ślad swojej wędrówki.

 

Przydatne informacje:

  • Pierwsza i naszym zdaniem najważniejsza praktyczna porada – Jeżeli planujecie wycieczkę po Parkach Narodowych w Stanach Zjednoczonych i chcecie odwiedzić więcej niż trzy z nich, zdecydowanie kupcie Annual Pass. Jest to bilet wstępu do ponad 2000 państwowych “miejsc rekreacji” takich jak Parki Narodowe i Krajobrazowe, lasy, wydmy, kratery i wiele innych. Annual Pass kosztuje 80USD, jest ważny przez rok od daty wydania i można go kupić niemal w każdym Parku Narodowym oraz w miejscach informacji turystycznej. Karta podpisywana jest imiennie, jednak zapewnia dostęp do danej rekreacji wszystkim osobom podróżującym w jednym samochodzie z właścicielem karty.
  • W zależności od rodzaju środku transportu, którym się poruszacie, koszt 7-dniowego biletu wstępu do Parku Narodowego Yosemite kosztuje 15USD (na pieszo, rowerem lub konno), 20USD (motorem) i 30USD (samochodem). Szczegółowe informacje na temat opłat znajdziecie tutaj.
  • 7-dniowy bilet wstępu do Parku Narodowego Sekwoi kosztuje 10USD (na pieszo, rowerem lub motorem) lub 20USD (samochodem). Szczegółowe informacje na temat opłat znajdziecie tutaj.
  • 7-dniowy bilet wstępu do Parku Narodowego Doliny Śmierci kosztuje 10USD (na pieszo, rowerem lub motorem) lub 20USD (samochodem). Szczegółowe informacje na temat opłat znajdziecie tutaj
  • Oficjalne mapy Parku Narodowego Yosemite znaleźć możecie na stronie Parku.
  • Oficjalną mapę Parku Narodowego Sekwoi i Kanionu Królów znaleźć możecie na stronie Parku.
  • Oficjalną mapę Parku Narodowego Doliny Śmierci znaleźć możecie na stronie Parku.

Wideo

Galeria



Menu